Sacred Harp All-Day Singing Keulen

Met een vijftal zangers komen we in een volle trein aan op station Keulen en zoeken onze weg richting majestueuze Dom. De enorme kathedraal met twee symmetrische torens schuin tegenover het station is moeilijk te missen. We vergapen ons aan de prachtige gotische versieringen en beelden als we rondom de Dom naar het gebouw lopen, waar de singing de volgende dag zal plaatsvinden. De omgeving van de kathedraal voelt krachtig aan. Wat een toplocatie voor een Sacred Harp singing!  We worden hartelijk ontvangen in een zaal van de Kulturstiftung Kölner Dom en zien binnen allerlei beelden staan, die worden gerestaureerd. Als gewonde engelen staan ze langs een muur. De zaal en hal worden opgebouwd voor het zingen, maar we komen nu alleen de sleutels van Hanka’s appartement in Bonn ophalen waar we mogen overnachten. Dat scheelt ons een hotelovernachting in deze voor toeristen geliefde stad.

De avond is aangenaam warm, zodat terrassen overal vol zitten en er voor het eerst dit jaar buiten gegeten kan worden. Op een terras aan de Rijnoever eten en drinken we wat en gaan dan verder op pad naar Dominik, een van de Keulse zangers. In zijn keuken wordt er die avond gezongen uit de Shenandoah Harmony. We wandelen er heen en vinden de groep in een knus appartement dat bestaat uit een keuken en slaapkamer. Ik ben voor het eerst in Keulen en stel me voor aan een aantal mensen in de keuken. Er zijn zangers uit Berlijn, uit München, Engeland en de VS. De Duitse groep voelt aan als hecht, ze kennen elkaar goed. Toch zijn we helemaal welkom, ook al blijkt de keuken snel te klein voor de groep en verplaatst de Shenandoah singing zich naar Dominiks ruime slaapkamer. Ik ben nog niet bekend met dit liedboek, maar het zingen van blad gaat me steeds beter af. De prachtige hymne Star in the East komt ook langs en we zingen de hele avond door.

De volgende ochtend worden we wakker in het stijlvolle appartement van Hanka, ergens in een verstilde buitenwijk van Bonn. Ik heb niet goed geslapen, maar veel zin om te zingen. Buiten is het mistig en een stuk koeler. We ontbijten wat en rennen naar buiten om de bus te halen en dan de trein. Zo komen we weer aan op Hauptbahnhof Keulen. De nabijgelegen zaal is al goed gevuld en de singing school onder leiding van Eva Striebeck duurt ongeveer een uur. Ze legt de basis van het shape note zingen uit met een shape note wandkaart en aanwijsstok. Voor mensen die het systeem nog niet kennen fijn en ook om onze stem op te warmen en er in te komen. Dan beginnen we met de All-day singing. Er zit meteen tempo in en de nummers volgen elkaar snel op. Ik merk dat ik lang niet alle nummers ken en moet af en toe passen, maar het is niet erg om alleen te luisteren en me te verwonderen over de toewijding en overgave waarmee er gezongen wordt. Voluit en soms zo hard dat mijn oren er van suizen.

In de middagpauze is er eten, lekker en veel eten. Binnen Sacred Harp is het een traditie om huisgemaakte gerechten en hapjes mee te nemen en daar geniet iedereen volop van. Ook is er tijd om elkaar te ontmoeten en even naar buiten te gaan voor een bezoek aan de kathedraal. Het vervolg van de all-day  in de middag is weer net zo krachtig als de ochtend. ‘Now shall my inward joys arise, and burst into a song; Almighty love inspires my heart and pleasure tunes my tongue’, gaat het eerste couplet van Africa en dat is ook precies wat er gebeurt. Zoiets eenvoudigs als samen zingen heeft een verbindend effect en geeft een gevoel van eenheid, waar iedereen blij van wordt. ‘Come we that love the Lord, and let our joys be known; join in a song with sweet accord and thus surround the throne. Then let our songs abound, and ev’ry tear be dry; we’re marching thro’ Immanual’s ground, to fairer worlds on high’,  hele fijne tekst uit het lied Novakoski. 

Er is ook een reden waarom Sacred Harp door de aanwezige zangers uit Bremen ‘a cappella heavy metal’ wordt genoemd. De thema’s dood en sterven komen regelmatig voor in de songteksten, die stammen uit een tijd dat mensen vaker en onverwachts met de dood werden geconfronteerd. Voor de komst van de moderne geneeskunst  begin 20ste eeuw waren de sterftecijfers in Europa hoog en kon het zomaar afgelopen zijn. Een tweede verklaring is dat religie van oudsher meer gericht is op het hiernamaals en dat het leven van een mens op aarde maar een korte en zondige periode was. De dood leren accepteren en mee om gaan met behulp van prachtige teksten als deze: ‘When I can read my title clear to mansions in the skies, I’ll bid farewell to ev’ry fear, and wipe my weeping eyes. I feel like, I feel like I’m on my journey home. There I shall bathe my weary soul in seas of heav’nly rest, and not a wave of trouble roll, across my peacefull breast’.

Aan het einde van dag wordt iedereen gevraagd om mee naar buiten te gaan om te zingen voor de mensen op straat. We laten een aantal nummers klinken onder de doorgang van het Römisch-Germanisches museum tegenover de Dom. Een aantal mensen blijft staan luisteren en geven hun applaus. De tijd om afscheid te nemen nadert nu echt, maar er komt nog een verrassing: we mogen met een gids mee naar het dak van de Domkerk. Met z’n twintigen op elkaar in een krakend bouwliftje komen we hoog in de dakgoot terecht. En vervolgens via de enorme zolder in de kleine toren midden op het schip van de kathedraal. Tegen de achtergrond van een schitterend panorama zingen we met ons laatste restje stem nog een aantal keer onze favoriete songs. Ik ben inmiddels moe en heb zin om achterover te leunen in mijn treinstoel en voldaan terug naar huis te reizen. Bedankt Sacred Harp zangers voor deze mooie dag.

Johannes

 

Eerste All-Day Singing in Amsterdam

Op zaterdag 21 april 2018 vindt de eerste All-Day Singing in Amsterdam plaats.

Locatie: Westerwijk, Admiraal de Ruijterweg 150, 1056 GV Amsterdam.

We zingen uit de Denson-editie van 1991 van de Sacred Harp. Leenexemplaren zijn beschikbaar.

Programma:
10.00 Registratie
10.30 Zingen
lunchtijd: Dinner on the grounds
na de lunch: Meer zingen
16.00 Einde

Op vrijdagavond is er een singing school op dezelfde locatie, details volgen nog.

Meer informatie binnenkort op een aparte pagina op deze website.

Enige accommodatie voor bezoekende zangers kan geregeld worden.

Sacred Harp Convention Cork | Ervaringen van een beginnend Sacred Harp zanger

Door: Paul, maart 2017

Het regent pijpestelen wanneer ik vrijdag aan het eind van de ochtend aankom in de Ierse stad Cork. Amper een paar maanden nadat ik in Amsterdam de beginselen heb geleerd van het Sacred Harp zingen, waag ik me in het hol van de leeuw: de zevende Sacred Harp Convention van Cork, het grootste evenement in Europa voor de Sacred Harp zangers. Twee dagen zingen, met als bonus een “singing school” op de vrijdagavond. Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen…

De opkomst is enorm. Ruim 200 zangers zijn naar Cork gekomen om dit mee te maken. Wanneer ik in de zaal aankom herken ik al snel een aantal mensen die ik maandenlang op youtube filmpjes voorbij heb zien komen. Een vreemde gewaarwording dat ik er nu zelf ook deel van uitmaak. De ontvangst is hartelijk en gastvrij, van alle kanten wil men weten wie ik ben, waar ik vandaan kom en hoe lang ik al zing. Als ik die laatste vraag beantwoord met “een paar maanden”, volgen er steevast bemoedigende woorden die me op mijn gemak moeten stellen. Ik ben er nog niet helemaal gerust op en ben best wel gespannen als ik plaats neem bij de bassen.

Het zingen begint, en ik weet niet goed wat me overkomt. Natuurlijk heb ik al veel gezien, gehoord en ook gezongen in de kleine groep in Amsterdam, maar wat ik hier hoor overtreft mijn stoutste verwachtingen: een muur van geluid die op je af komt, zo massaal, zo overweldigend, zo mooi. Soms heb ik moeite om mijn eigen stem te horen. Omdat ik midden tussen andere sterke zangers zit, gaat het meezingen me nog aardig goed af, al raak ik bij de snelle liederen nogal eens de draad kwijt. Het tempo is hoog, het nummer van het volgende lied wordt geroepen, vlug bladeren in je boek en hup, daar gaan we weer. De voorzitter verontschuldigt zich: er zijn zoveel deelnemers dat niet iedereen de eerste dag de kans zal krijgen om een song te leiden. Maar, verzekert hij, de tweede dag zal iedereen die de eerste dag is overgeslagen toch aan bod komen.

Op de zaterdagavond tijdens de “social” raak ik in gesprek met een groepje Amerikanen uit Minnesota. Eén van hen biedt me aan om me zondag mee de “square” in te nemen om samen met hem een song te leiden; een aanbod dat ik graag aanneem. Die zondag, tijdens de tweede sessie in de ochtend, is het zover: met z’n tweeën staan we in het midden. Hij roept “five-four-seven” en voor ik er erg in heb sta ik Granville mee te zingen; een lied dat we gelukkig een keer in Amsterdam geoefend hebben. Wat me nu overkomt zal ik niet snel vergeten. Over het algemeen ben ik een nuchtere noorderling die niet zo snel uit balans te krijgen is, maar nu, terwijl ik hier in het midden sta van ruim 200 zangers en zangeressen, krijgen de emoties de overhand. Ik voel mijn keel dichtknijpen en de tranen opkomen. Met moeite weet ik me goed te houden, maar man, wat is dit een ongelooflijke ervaring! Dit valt niet aan anderen uit te leggen, de enige manier is het zelf meemaken.

Na de lunch op de zondagmiddag begint het meest energieke deel van wat ik tot dusver heb gehoord. In een rap tempo volgen de uptempo-liederen elkaar op. Tot dusver had ik wat moeite met de snelle liederen, maar ik ga ze steeds mooier vinden en kan ze steeds beter meezingen. De groep zit echt “in een flow” zoals een kenner naast me zegt. In de laatste sessie komen ook de rustigere liederen weer aan bod, een mooie “cooling down” van een prachtig weekend vol zang. Als tenslotte de “Parting Hand” als slotlied wordt gezongen, voel ik opnieuw de emoties opkomen. Ik voel me inmiddels helemaal opgenomen in de Sacred Harp community, en ik merk hoe de tekst van het laatste lied me raakt:

Oh could I stay with friends so kind, how would it cheer my drooping mind
But duty makes me understand that we must take the parting hand.

Als ik op maandag weer naar huis reis zit mijn hoofd nog vol met zang. De tel ben ik kwijtgeraakt, maar ik schat dat we dit weekend ruim 160 liederen hebben gezongen. Een betere oefening had ik mij niet kunnen wensen. Het zal weer even wennen zijn straks bij de lokale singings in Nederland, maar nu ik eenmaal geproefd heb van de kracht van internationale singings weet ik: voor mij is er geen weg meer terug.

Extra singing 24 februari

Op vrijdag 24 februari is er een extra singing!

Gewoon omdat het lekker is om vaker te zingen. En zo leer je de liederen beter, kunnen we meer verschillende liederen zingen en heb je meer gelegenheid om leren te leiden. En het is wel zo fijn dat je niet zo lang hoeft te wachten als je een keer niet kan komen.

Dit is een beetje een experiment om te kijken hoeveel animo hiervoor is. Als het aanslaat, wordt dit een tweede singing op de vierde of laatste vrijdag van de maand.

Lokatie: Robert Scottstraat 7, en dan binnendoor lopen naar de Sint-Josephkapel

Hoe laat: Welkom vanaf 19:45, zingen vanaf 20:00

Neem je boek mee (leenexemplaren zijn beschikbaar), en een hapje en drankje.

Internationale singings

  1. Seventh Ireland Sacred Harp Convention in Cork op 4 en 5 maart (met extra singings op 2, 3 en 6 maart)
  2. All Day in Keulen op 1 april
  3. All Day in Parijs op 15 april (Paaszaterdag)
  4. German Sacred Harp Convention in Hamburg op 27-28 mei (met singing school op 26 mei)
  5. All Day in Oslo op 3 juni (Pinksterweekend, met singing school op 2 juni en extra singing op 4 juni)

Er zijn al een paar mensen die naar Cork, Hamburg en Oslo willen. Wie heeft er een auto beschikbaar naar Hamburg?

Je kan voor €104 retour met het vliegtuig naar Oslo met Norwegian, bijvoorbeeld heen op donderdagavond 1 juni en terug op maandagavond 5 juni. Als je je op tijd opgeeft, hebben de Oslo'ers misschien nog een slaapplekje over, maar we kunnen ook met een groep in een AirBnB gaan zitten zoals in Parijs vorig jaar.

Hamburg kan ook mooi gecombineerd worden met de normale wekelijkse singing in Bremen, zeker omdat die op Hemelvaartsdag valt. Je kan voor 38 euro heen en weer met de trein naar Hamburg met een tussenstop op de heenweg in Bremen.

Er zijn ook al ideeën voor een roadtrip van Hamburg naar Oslo in de tussenliggende week. In elk geval weer een paar van de gezellige Duitsers waar we in Parijs mee in de AirBnB zaten zitten daaraan te denken... De route Hamburg-Oslo en terug is ook redelijk voordelig met de trein te doen (vraag voor details).

Groet,
Gerben